Zapier vs Make vs n8n: które wybrać? rekomendacja dla trzech typowych sytuacji

01

Zapier, Make i n8n na tych samych osiach

Porównania zwykle zestawiają funkcje. Decyzję rozstrzyga siedem rzeczy, które widać dopiero na rachunku, na audycie i w kalendarzu wdrożenia. Poniżej wszystkie trzy narzędzia na tych samych osiach.

Kolumna n8n opisuje wariant porównywany najczęściej, czyli instalację na Waszej maszynie. Jest też wariant chmurowy u producenta i wtedy większość różnic z tej kolumny znika, bo utrzymanie wraca do dostawcy.

Progi planów zmieniają obaj dostawcy chmurowi, więc bierz je z cennika producenta z datą sprawdzenia, nie z artykułu. Wielkości katalogów i jednostki rozliczenia pochodzą z cenników Zapiera i Make, stan na wrzesień 2026.

02

Czym różni się rozliczenie w każdym z trzech narzędzi?

Ta różnica najczęściej zaskakuje przy pierwszej fakturze. Wszystkie trzy platformy sprzedają zużycie, tylko każda liczy co innego, a nazwa jednostki niczego nie zdradza.

Zapier liczy zadania, czyli wykonane akcje. Wyzwalacz zadaniem nie jest, filtr, który zatrzyma przepływ, też nie. Make liczy operacje, czyli każde wywołanie modułu: wyzwalacz, odczyt i zapis kosztują tyle samo. n8n na własnym serwerze nie liczy nic, bo płacicie za maszynę, a nie za kroki.

Z tej różnicy wynika, które narzędzie tanieje razem ze złożonością. Zapier i Make są przewidywalne przy krótkich przepływach uruchamianych rzadko. n8n robi się przewidywalny wtedy, gdy przepływów jest dużo i mają dużo kroków.

• Zapier: zadanie to wykonana akcja, wyzwalacz i uruchomienie odrzucone filtrem są poza licznikiem
• Make: operacja to jedno wywołanie modułu, razem z wyzwalaczem i każdym odczytem danych
• n8n na własnym hostingu: rachunek to maszyna i godziny osoby, która ją pilnuje, niezależnie od liczby węzłów
• n8n w chmurze producenta: jednostką jest wykonanie całego przepływu, a nie krok w środku
• Użycie modeli AI dochodzi osobno w każdym z trzech wariantów: od 0,02 do 0,30 zł za zapytanie, płacone dostawcy modelu bezpośrednio

03

Gdzie leżą Wasze dane i kto utrzyma silnik?

Zapier i Make są chmurami dostawców. Dane z przepływu idą przez ich infrastrukturę i nie da się tego obejść konfiguracją. To nie jest wada, to jest model: dlatego nie macie maszyny do utrzymania ani dyżuru na wypadek awarii w niedzielę.

n8n na własnym serwerze odwraca układ. Instancja stoi na Waszej maszynie, dostępy nadaje Wasz dział IT, a dane wychodzą tylko tam, gdzie sami je wysyłacie: do API systemu, z którym się łączycie, albo do dostawcy modelu językowego, jeśli przepływ go woła. Warianty instalacji opisujemy na stronie automatyzacji w n8n.

Konsekwencja jest administracyjna. Platforma, przez którą przechodzą dane osobowe klientów, trafia do rejestru czynności przetwarzania i wymaga umowy powierzenia w rozumieniu RODO. Przy Zapierze i Make to pozycja do odhaczenia z działem prawnym. Przy n8n przetwarzanie zostaje u Was, ale dochodzi praca, która nie ma faktury.

04

Które wybrać w Twojej sytuacji?

Poniżej sytuacje, z którymi przychodzą do nas firmy, i rekomendacja do każdej z nich. Kolumna po prawej prowadzi do porównania pary, gdzie ta decyzja jest rozstrzygana szczegółowo, z rachunkiem i ścieżką przejścia.

Jeśli dwa wiersze pasują naraz, wygrywa ten wyżej: wymóg co do miejsca danych jest twardszy niż wygoda budowania, a brak osoby do utrzymania serwera przecina rozmowę o n8n niezależnie od reszty.

Dwa pierwsze wiersze mają wspólny warunek: ktoś u Was odpowiada za instancję z imienia i nazwiska. Bez tej osoby rekomendacja zmienia się na Make albo na n8n w chmurze producenta, i mówimy to na konsultacji, zanim powstanie wycena.

05

Kiedy wybrane narzędzie przestaje wystarczać?

Żadna z tych platform nie jest wyborem na zawsze i dobrze wiedzieć to wcześniej. Każda ma próg, po którym utrzymanie przepływu kosztuje więcej niż przeniesienie go gdzie indziej. Te progi widać w liczbach, nie w odczuciach.

Przejście między platformami nie jest importem pliku. Przepływ buduje się od nowa, bo moduły i węzły inaczej mapują dane. Przenosi się za to rzecz najdroższa: mapowanie pól i lista wyjątków sprawdzona na produkcji.

• Zapier przestaje wystarczać przy trzeciej ścieżce w procesie: rozgałęzienia są w planach płatnych, a przepływ rozpada się na kilka osobnych Zapów
• Zapier i Make przestają wystarczać przy listach: pętla po 100 rekordach to 100 wywołań każdego kroku za nią
• Make przestaje wystarczać, gdy do przepływu trafiają dane, które nie mogą przechodzić przez infrastrukturę dostawcy
• n8n przestaje wystarczać, gdy odchodzi osoba pilnująca instancji, a nikt nie przejmuje aktualizacji i kopii zapasowych
• Każda z trzech przestaje wystarczać, gdy proces jest bałaganem: automatyzacja utrwala kroki, które nie powinny istnieć

06

Jak sprawdzić tę rekomendację na własnym rachunku?

Rekomendacja z tabeli jest punktem startu, nie wyrokiem. Sprawdzenie jej na Waszym procesie zajmuje kwadrans i potrzebuje czterech liczb, z czego trzy są w systemach. Metodę wyboru niezależną od nazw narzędzi opisujemy w poradniku jak wybrać platformę automatyzacji.

1. 01

   Weź liczbę przebiegów z systemu

   Ile razy w ostatnim pełnym miesiącu proces się uruchomił: tyle, ile było zgłoszeń, zamówień albo zamkniętych szans. Liczba z pamięci zespołu zwykle zaniża wynik.

2. 02

   Policz kroki i rekordy osobno

   Przejdź proces krok po kroku i zaznacz kroki odczytu: w Make kosztują operację, w Zapierze nie kosztują nic. Jeśli w środku jest lista, policz rekordy, bo to one mnożą rachunek.

3. 03

   Przelicz na zadania i na operacje

   Zadania: liczba akcji zapisu razy liczba przebiegów. Operacje: liczba wywołań modułów razy liczba przebiegów, razem z wyzwalaczem. Zestaw obie liczby z aktualnym cennikiem producenta.

4. 04

   Wyceń trzecią stronę

   Po stronie n8n policz maszynę u hostingodawcy, godziny na aktualizacje i kopie zapasowe oraz reakcję na awarię poza godzinami pracy. Dopiero trzy kwoty da się zestawić uczciwie.